هدیه این دهکده آگاهی است

مدتی تقریبا طولانی اصلا فرصت به روز کردن وبلاگ رو نداشتم. واقعا در همه ی دنیا اینجوریه که بچه های دبیرستانی باید تقریبا خودشون رو حبس کنن و انقدر درس بخونن و تست بزنن تا یک دانشگاه خوب بپذیرشون؟ نمی خوام بگم از درس خوندن بدم میاد اتفاقا خیلی هم لذت می برم ولی هر چی فکر می کنم می بینم این روش آموزشی درست نیست. به نظر شما چاره دیگه ای هم هست؟ من که فکر نمی کنم.

   به این نتیجه رسیدم که توی این دنیا تقریبا 94 درصد اتفاقاتی که برامون می افته به رفتار و کارهای خودمون برمیگرده. دقت که می کنم می بینم اگر خیلی از کارها رو نمی کردم یا بهتر انجامشون می دادم اوضاع جور دیگه ای بود.مثلا اگر اول دبیرستان درس عربی رو کنار نمی ذاشتم الان لازم نبود با این همه کار مجبور باشم عربی 1 رو دوره کنم یا خیلی چیزهای دیگه… پس لطفا اشتباه های خودتون رو گردن دیگران نندازید.

   آیا شما از این که توی ایران به دنیا آمدید راضی و خوش حال هستید؟

من خیلی به این موضوع فکر کردم ولی هنوز به یک جواب قطعی نرسیدم. از طرفی اگر توی ایران به دنیا نمی امدم الان از لحاظ آرامش فکری و امکانات وضع خیلی بهتری داشتم  ولی از طرف دیگه از خیلی مسائل باخبر نمی شدم. شاید یک دختر اروپایی هم سن من به خیلی از چیزهایی که من فکر می کنم حتی توجه هم نکنه. در هر حال فکر می کنم آخر به این نتیجه برسم که  15 سال از عمر من توی این کشور اعصاب خورد کن گذشته و این سال ها حتی اگر از این جا هم فرار کنم برنمی گرده. لطفا کسی فکر نکنه که من از ایران بدم میاد, بهم حق بدین که وقتی شرایط کشورم رو می بینم, تاریخ معاصرش رو می خونم, و بعد به این فکر کنم که در ایران باستان دروازه ملت ها بودیم و حالا به کجا رسیدیم از زندگی توی اینجا بدم بیاد. 

می خوام با یک شعر خیلی زیبا از فریدون مشیری  حرف هام رو تموم کنم.

به امید این که همه انسان ها از زندگی لذت ببرند.

نمی خواهم بمیرم با که باید گفت؟

کجا باید صدا سر داد؟

در زیر کدامین آسمان, روی کدامین کوه؟

                                                      که در ذرات هستی ره برد توفان این اندوه

                                                      که از افلاک عالم بگذرد پژواک این فریاد!

                                                      کجا باید صدا سر داد؟

فضا خاموش و درگاه قضا دور است

زمین کر, آسمان کور است

نمی خواهم بمیرم با که باید گفت؟                                          

                                                       اگر زشت و اگر زیبا

                                                       اگر دون و اگر والا

                                                       من این دنیای فانی را

                                                       هزاران بار از آن دنیای باقی دوست تر دارم

به دوشم گرچه بار غم توانفرساست

وجودم گرچه گردآلود سختی هاست

نمی خواهم از اینجا دست بردارم

                                           تنم درتارو پودعشق انسان های خوب و نازنین بسته است

                                           دلم با صد هزاران رشته,با این خلق

                                           با این مهر,با این ماه, با این خاک, با این آب...

                                                                                                       پیوسته ست 

مراد از زنده ماندن, امتداد خور و خوابم نیست

توان دیدن دنیای ره گمگشته در رنج و عذابم نیست

هوای هم نشینی با گل و ساز و شرابم نیست

                                            جهان بیمار و رنجور است

                                            دو روزی را که بر بالین این بیمار باید زیست

                                            اگر دردی ز جانش برندارم ناجوانمردی است

نمی خواهم بمیرم تا محبت را به انسان ها بیاموزم

بمانم تا عدالت را برافرازم, بیفروزم

                                            خرد را, مهر را تا جاودان بر تخت بنشانم

                                            به پیش پای فرداهای بهتر گل برافشانم

                                            چه فردایی, چه دنیایی!

                                            جهان سرشار از عشق و گل و موسیقی و نور است

نمی خوام بمیرم, ای خدا!

                                 ای آسمان!

                                               ای شب!

 نمی خواهم

                  نمی خواهم

                                  نمی خواهم

                                                    مگر زور است؟                 

1-     دیروز طولانی ترین خورشید گرفتگی  کامل اتفاق افتاد, تا 122 سال دیگه هم کسی همچین خورشید گرفتگی رو نمی بینه. دیشب داشتم به این فکر می کردم که من تو طول عمرم دیگه خورشید گرفتگی نمی بینم. خیلی دلم می خواد همیشه زنده بمونم تا ببینم سرنوشت جهان به کجا می رسه, در آینده چه بلایی سر کشورم میاد, مردم چطوری زندگی می کنن و ..... البته منظورم از آینده خیلی سال بعده.

2-     با تغییر یک  محیط به محیط دیگر, مسلما جانوران و گیاهان اون محیط هم عوض میشن. مثلا انسان دشت ها و جنگل ها رو خراب می کنه و شهر می سازه . خوب به طور حتم جانوران دیگری هم بر حسب موقعیت توی شهر شروع به زندگی می کنن.مثل سوسک و موش و .... ولی ما انسان ها چون تحمل غیر از خودمون رو نداریم با حشره کش و تله موش و دمپایی می کشیمشون. البته منظورم این نیست که با اونا زندگی کنیم, ولی حداقل می تونیم به جای کشتن این جانوران جاندار بیچاره شرایطی درست نکنیم که اونا بتونن تولید مثل کنن و زیاد بشن که  این کار هم بر عهده مردم عادی نیست, بر عهده ی کسانی است که مسئولیت قبول کردن.

3-     دیروز فهمیدم من چقدر با شعرهای فریدون مشیری کیف می کنم!! خوب آدم یک سری چیزها رو یکدفعه می فهمه دیگه!!!

4-     سریال خط قرمز رو یادتونه؟ حدودا 5 سال پیش از شبکه 3 پخش میشد. واقعا یکی از سریال های تکی بود که ساخته شده. دقت کردین دیگه سریال درست و حسابی ساخته نمیشه؟ تلویزیون خونه ما که تحریمه. فعلا فقط موقع سریال پرستاران روشن میشه! این روزها تلویزیون نگاه کردن هیچ اثری جز اعصاب خوردی نداره پس همون بهتر که همیشه خاموش باشه.

5-     وبلاگ داشتن خیلی خوبه.البته وبلاگی که نظرات خودتو توش بنویسی. چند روز پیش همکلاسی ام آدرس وبلاگ شو بهم داد. ازش پرسیدم موضوع وبلاگت چیه؟ گفت راجع به رپرها می نویسم!!! آخه رپرها اصلا ارزش نوشتن دارن؟

کشور آمریکا هر سال (برابر ماه مهر تا آذر ما) یک قرعه کشی برگزار می کنه و به برندگان خوش شانسش از سراسر جهان گرین کارت , کار , اقامت و خلاصه یک زندگی معمولی تو آمریکا میده. حالا چه نفعی براشون داره نمی دونم.حتما سودی می برن.

چهارشنبه یک ایمیل دریافت کردم.متنش خیلی طولانی بود.معنی اش که کردم نزدیک بود سکته کنم.نوشته بود شما یکی از برندگان خوش شانس لاتری(قرعه کشی) گرین کارت و ویزای آمریکا هستید.مراحل اخذ ویزا و گرین کارت رو نوشته بود. یک شماره تلفن هم داده بود که اگر سوالی داریم بپرسیم. مبلغی هم که خواسته بود برای خودم تنها 1195 دلار و برای خانوادم 1710 دلار.خلاصه کلی توضیح داده بود. زیاد مطمئن نبودم راست باشه چون امسال ما اصلا ثبت نام نکرده بودیم.تازه سال های پیش هم با ایمیل بابام ثبت نام می کردیم ولی انقدر خوب بود که دلم می خواست فکر کنم واقعیه!!!

عصر دیروز یعنی پنجشنبه یک پیرینت ازش گرفتم بردمش پیش یکی از معلم های کلاس زبانم که آمریکاییه. خوب بالاخره اون خودش بیشتر از این کارهای کشورش خبر داره. یک دور خوندش.گفت: این از طرف یک گروه خلاف کار تو آمریکا به نام phish   فرستاده شده.کار این گروه اینه که  ایمیل های مردم کشورهای جهان سوم رو پیدا میکنه. براشون می نویسه شما برنده شدید و ... بعد از گرفتن پول هم دیده هیچ دسترسی بهشون پیدا نمیکنید. و کلی دلایل دیگه که ثابت می کرد این دعوت نامه دروغه.

چرا ما رو انقدر بدبخت و بیچاره کردین که  می تونن اجازه اینو  به خودشون بدن که همچین بازی با هامون بکنن؟!!!

واقعا احساس خفگی می کنم

چوپانی بود که در نزدیکی ده، گوسفندان را به چرا می برد.

مردم ده، همه گوسفندانشان را به او سپرده بودند و او هر روز مشغول مراقبت
از آنان بود.

چوپان،‌ هر روز که گرسنه میشد، گوسفندی را میکشت. کباب میکرد و خورد و
بستگانش با آن سیر میشدند.

سپس فریاد میزد: گرگ. گرگ. ای مردم. گرگ...

مردم ده سرآسیمه میرسیدند و میدیدند که مانند همیشه، کمی دیر شده و گرگ
گوسفندی را خورده است.

مردم ده تصمیم گرفتند پولهای خود را روی هم بگذارند و چند سگ گله بخرند.
از وحشی ترین و خونخوارترینها.

چوپان به آنها اطمینان داد که با خرید این سگها، دیگر هیچگاه، گوسفندی
خورده نخواهد شد.

هنوز چند روزی نگذشته بود که دوباره، صدای فریاد چوپان به گوش رسید. مردم
دویدند و خود را به گله رساندند و دیدند گوسفندی خورده شده است.

یکی از مردم، به بقیه گفت:

ببینید. ببینید. هنوز اجاق چوپان داغ است. هنوز خرده هایی از گوشت سرخ
شده گوسفندانمان باقی است.

بقیه مردم که تازه متوجه شدند چوپان، دروغگوست، فریاد برآوردند: دزد.
دزد. دزد را بگیرید...

ناگهان چهره مهربان و دلسوخته چوپان تغییر کرد. چهره ای خشن به خود گرفت.
چوب چوپانی را برداشت و به سمت مردم حمله ور شد. سگها هم او را همراهی
میکردند.برخی مردم زخمی شدند. برخی دیگر گریختند.

از آن شب، پدرها و مادرها برای بچه ها، در داستانهای خود شرح میدادند که:

عزیزان. دورغگویی همیشه هم بی نتیجه نیست. دروغگوها میتوانند از راستگویان هم سبقت بگیرند. خصوصاً وقتی پیشاپیش،  چوب، گوسفندها و سگهای نگهبانتان را به آنها سپرده باشید.

دیشب اولین روز تابستان 88 طوری تمام شد که من در این 15 سال عمرم ندیده بودم.انگار یک نفر از بیرون کره زمین دوش آب حموم خونشو باز کرده بود رو سر ما. خوب آخه ما خیلی کثیفیم(البته یک گروهی مون)وای چقدر حرف تو گلوم گیر کرده ولی این ترس نمی ذاره که بنویسمشون. با وجود این که اصلا دلم نمی خواد ساکت بمونم ولی خوب مجبورم. حالا چراش بماند.

1-چند سال بود دلم می خواست دوره کمک های اولیه رو تو شیر و خورشید بگذرونم  ولی هی فرصت نمی شد. این اوضاع امسال باعث شد بالاخره ثبت نام کنم. خیلی مفیده. شاید بتونم  در مواقع اورژانسی کمک کنم.

2- امروز تو اخبار(بهتره بگیم محل مانور د-ر-و-غ) داشت با وزیر صنایع مصاحبه میکرد.  درباره رفتن middle bus های جدید به خط تولید حرف می زد. نکته جالب این جاست که تو صحبت هاش 3 دفعه به جای اسم اصلی گفت میدی باس!! نمی دونم شاید هم می خواسته خیلی اورجینال حرف بزنه!!!

3-اول هفته انتخاب رشته بود. رفتم رشته تجربی تا در آینده خانوم دکتر بشم.

4- یک سوال برام پیش آمده. کسی می تونه جواب بده؟

 دیروز که آمدم برم کلاس زبان تا در رو باز کردم افتادم گیر نظرسنج صدا سیما. ده دقیقه وقتم تلف شد در ضمن خیلی هم دیرم شده بود. برای همین مجبور شدم بدوم. توی راه کمتر کسی بود که با تعجب نگاهم نکنه. سوال اینه: دویدن دخترها در ایران جرم محسوب میشه؟!!!

5-دیگه از این سریال های مسخره و کشکی ایرانی حالم داره بهم میخوره.تبلیغشونو که ببینی می فهمی آخرش چی میشه. بی خود نیست یانگم و جومونگ و...  بیشتر سریال های خارجی تو ایران گل میکنه.

این هم دوتا عکس از دوتا خانوم خوشگل سیگاری!!!

مهندس میرحسین موسوی با انتشار بیانیه ای از مردم شریف ایران خواست برای همدردی با خانواده های شهدا و مصدومان وقایع اخیر، روز پنج شنبه با نماد سوگواری در مساجد و تکایا اجتماع کنند و یا به راهپیمایی مسالمت آمیز بپردازند.

مهندس میرحسین موسوی با انتشار بیانیه ای از مردم شریف ایران خواست برای همدردی با خانواده های شهدا و مصدومان وقایع اخیر، روز پنج شنبه با نماد سوگواری در مساجد و تکایا اجتماع کنند و یا به راهپیمایی مسالمت آمیز بپردازند. 

به گزارش خبرنگار کلمه، متن این بیانیه به شرح زیر است:

بسمه تعالی 

ملت شریف ایران 

همانگونه که می دانید طی روزهای گذشته و در نتیجه برخوردهای غیرقانونی و خشونت بار با منتقدان و معترضان نسبت به نتایج انتخابات ریاست جمهوری شماری از هموطنانمان مصدوم و تعدادی نیز به شهادت رسیده اند. اینجانب ضمن عرض تسلیت به خانواده های شهدا و همدردی با مصدومان و مجروحان از همگان درخواست می کنم بعد از ظهر روز پنج شنبه بیست و هشتم خردادماه به هرصورت ممکن، اعم از اجتماع در مساجد و تکایا و یا برگزاری راهپیمایی های مسالمت آمیز با استفاده از نمادهای سوگواری همدردی خود را با بازماندگان اعلام کنند و بدیهی است که خود نیز در این مراسم شرکت خواهم کرد. 

میرحسین موسوی

موسوی: در صحن حرم امام خمینی تحصن خواهم کرد

خیلی خبرها و حرف ها هست که راستش می ترسم بنویسم یعنی اگر خودم هم بخوام بابا . مامانم نمی ذارن.میگن خطرناکه و... پس با کمال تاسف حرفی نمی زنم

واقعا مسخره است.آخه کجای دنیا اینجوری تقلب میشه.کجای دنیا مسئول ستاد انتخابات کشور به خاطر خستگی می خوابه و شمردن آرا رو عقب می اندازه؟!!!

هنوز هیچی تموم نشده.هنوز امیدی هست.راستش آنقدر این تقلب وحشتناکه که دلم نمی خواد باور کنم 

خیال دلکش پرواز در طراوت ابر

به خواب می ماند.

پرنده در قفس خویش خواب می بیند.

پرنده در قفس خویش

به رنگ و روغن تصویر باغ می نگرد.

پرنده می داند

که باد بی نفس است

وباغ تصویری است.

پرنده در قفس خویش خواب می بیند.

                                                  ( ه.ا.سایه)